O MODELO DE LIDERANZA: DE MOISÉS A CRISTO

4: L E C C I Ó N

VISIÓN XERAL guiar e edificar os crentes.

Como vimos ao longo deste curso, Deus é sempre un Deus de orde, e esta verdade continúa nesta última lección. No tempo de Moisés, Deus mostrou o seu coidado polo seu pobo ao levantar líderes que axudasen a guiar a nación nos seus camiños. Este mesmo principio de orde pasa ao Novo Testamento, onde Xesús estableceu un liderado na súa Igrexa para ensinar,

A orde de Deus é máis que unha estrutura de liderado: é o seu deseño para manter o seu pobo unido, santo e forte. Mentres estudamos esta lección, a Palabra de Deus servirá como o noso espello, mostrándonos non só como Deus estableceu a orde no pasado, senón tamén como debemos camiñar nesa orde hoxe, comezando polas nosas propias vidas. A unción do Espírito Santo fai que esta orde sexa viva e poderosa, e o Antigo Testamento serve como pedagogo, que nos apunta a Cristo, no cal a verdadeira orde se revela plenamente.

Obxectivos: durante esta lección, deberías ser quen de:

1. 1. Explica como o Antigo Testamento funciona como pedagogo ao revelar a orde divina de Deus para o liderado e o ministerio.

2. 2. Examina o consello de Jetro a Moisés (Éxodo 18) como un primeiro modelo bíblico de responsabilidade compartida e de liderado ordenado entre o pobo de Deus.

3. 3. Identifica as cualificacións espirituais esixidas para o liderado dentro da orde de Deus, tal como se mostran en Moisés, nos anciáns de Israel e nos líderes do Novo Testamento.

4. 4. Compara as estruturas de liderado establecidas en Éxodo 18 e Feitos 6 para mostrar a continuidade entre os modelos do Antigo Testamento e a orde apostólica do Novo Testamento.

5. 5. Describe como a impartición do Espírito capacita os líderes para asumir responsabilidade, gobernar con sabedoría e servir sen rivalidade nin competencia.

6. 6. Interpreta o papel de Moisés como líder en canto sombra de Cristo, e revela como a autoridade divina, a intercesión e o goberno se cumpren na igrexa.

7. 7. Aplica os principios da orde divina, da humildade e do ministerio compartido ao liderado dentro do corpo de Cristo hoxe.

Actividade 4.1 Actividade de preparación

a. Observade as situacións seguintes e comentade que erros, descoidos ou falta de orde puideron causar estes resultados:

Camisa mal cosida e casa mal construída

1. Cósese unha prenda, pero cóselle unha manga onde deberían ir os petos, e os botóns non quedan aliñados.

2. Constrúese un edificio, pero as fiestras colócanse onde deberían estar as portas, e o tellado ponse antes de rematar as paredes.

b. Reflexiona: Como serven estes escenarios de exemplo do aspecto que ten a igrexa cando se ignora a orde de Deus? Que efectos tería isto sobre o corpo de Cristo?

O ANTIGO TESTAMENTO COMO PEDAGOGO DA ORDE DE DEUS

Agora que as leccións anteriores estableceron como o Espírito Santo actúa dentro do corpo de Cristo no seu conxunto, esta lección centrará a nosa atención no liderado. Examinaremos como o Espírito Santo nomea e capacita persoas concretas para gobernar, guiar e coidar o pobo de Deus. Para fundamentar este principio, miraremos ao Antigo Testamento, o noso pedagogo, que revela por primeira vez os fundamentos da orde divina no liderado. Comezamos con Jetro, o sogro de Moisés, e o consello que lle deu a Moisés sobre a supervisión do pobo de Deus.

Había ao redor de 675.000 homes (sen contar mulleres e nenos) aos que Moisés tiña a responsabilidade de xulgar. Xetró observou que o pobo tiña que estar de pé e esperar desde moi cedo pola mañá ata a noite a que Moisés escoitase os seus casos. Todos os asuntos, grandes ou pequenos, levábanse a un só home para que os resolvese.

Esta era unha carga abrumadora, non só para Moisés, senón tamén para o pobo que agardaba longas horas por unha resolución. Xetro recoñeceu que este enfoque carecía de sabedoría. A través del, Deus falou palabras de consello que máis tarde servirían como un modelo divino de ministerio para o corpo de Cristo.

Fíxate nas palabras de Jetro:

Como conselleiro ministerial, sei que mesmo unha soa disputa pode levar horas, e ás veces días ou semanas, resolvela. Que Moisés se ocupase só de todos os casos non era nin sabio nin sostible. Con todo, aquí estaba o desafío: Moisés era o ungido, o home chamado por Deus, que tiña unha audiencia única con el. Esta relación íntima facía que Moisés se sentise responsable de aconsellar e xulgar cada caso persoalmente, para asegurarse de que todo se fixese con fidelidade.

Con todo, o consello de Jetro achegou sabedoría de Deus: unha estrutura de responsabilidade compartida que aliviaría a carga de Moisés e estableceria un modelo divino de orde no liderado e no ministerio. Este arranxo era máis que sabedoría práctica; era unha sombra temperá da orde apostólica, o xeito en que Deus establece goberno entre o seu pobo

Actividade 4.2

a. Completa a táboa seguinte coa información que falta das dúas narracións: Éxodo 18:13-26 (Moisés e Xetro) e Feitos 6:1-7 (O nomeamento dos sete). Usa a túa Biblia, as notas da lección e a aplicación The Bible Teacher App.

b. Comenta as semellanzas que observas entre o consello de Jetro a Moisés e a decisión dos apóstolos en Feitos 6.

O consello de Jetro a Moisés foi máis que un A SOMBRA DE CRISTO E DA SÚA IGREXA consello práctico: foi unha revelación da orde divina de Deus actuando entre o seu pobo. Como sombra que apunta a Cristo, este consello revela os fundamentos do ministerio, do liderado e da orde que Deus establecería plenamente máis tarde na súa igrexa. Examinémolo con máis detalle para comprender en que consiste esta orde.

COMPOÑENTES DO CONSELLO DE XETRO

1. Interceder - Moisés como intercesor principal: Moisés debía seguir sendo o intercesor escollido por Deus, levando ante el os asuntos máis graves e volvendo co seu consello para o pobo (v. 19).

2. Ensinar - Moisés como mestre da Palabra de Deus: Foi encargado de ensinar os estatutos, as ordenanzas e os camiños de Deus a todo o pobo, transmitindo a sabedoría que lles permitiría camiñar en obediencia a Deus e vivir en paz uns cos outros (v. 20).

3. Liderar - Liderado delegado: Moisés debía nomear líderes que cumprisen claros requisitos espirituais: Capaces: Espiritualmente aptos e competentes para o servizo. Temer a Deus: Arraigados na reverencia a el, que é o principio da sabedoría. Homes de verdade: Leais á Palabra de Deus, que viven con integridade. Non cobizosos: Libres de avaricia ou de intereses persoais, servindo só á vontade de Deus.

4. Estes líderes debían resolver as disputas menores, mentres que os asuntos máis difíciles se levarían a Moisés (v. 21-22, 26). Estes requisitos lémbrannos que a orde de Deus sempre se constrúe sobre a santidade e a integridade, non só sobre a habilidade. A orde apostólica depende de líderes que encarnen o carácter de Cristo.

Segundo a nosa análise da Escritura, este desglose serve como tipo ou sombra do Antigo Testamento de Cristo, o Apóstolo principal, e da súa igrexa. Así como Moisés foi o líder principal e intercesor de Israel, así Cristo é a Cabeza da igrexa. Xesús intercede continuamente polo seu corpo, sentado á dereita do Pai.

A través da súa orde, Cristo asegura que a súa Palabra se distribúa por todo o Corpo. Designou apóstolos, profetas, evanxelistas, pastores e mestres para guiar, formar no discipulado e adestrar os santos na Palabra de Deus. Con todo, o chamamento de Deus nunca está exento de criterios. A santidade e a submisión ao Espírito Santo son esenciais para que os líderes prosperen nas funcións que Deus lles deu. Eles tamén deben estar espiritualmente preparados (capaces), temer a Deus, amar e defender a súa Palabra (homes e mulleres de verdade) e manterse libres de ambición egoísta (non cobizosos).

Cando os líderes encarnan este carácter, Deus confíalles o seu pobo, o que lles permite influír en moitos, formalos como discípulos e desenvolvelos. E así como os casos máis difíciles se levaban a Moisés, tamén os asuntos de maior peso na igrexa son levados aos apóstolos, quen achegan claridade mediante a palabra que reciben de Cristo.

Con todo, aínda que o consello de Jetro estableceu unha estrutura, o propio Deus confirmou despois esta estrutura ao outorgar o seu Espírito aos líderes escollidos. Isto móstranos que a verdadeira orde non depende só da estrutura, senón tamén do poder do seu Espírito.

A IMPARTICIÓN DA UNCIÓN

Agora afondemos máis e examinemos Moisés como tipo do apóstolo e de Cristo. Jetro tiña razón: a carga do pobo acabaría por esmagalo. Máis tarde, durante a viaxe de Israel polo deserto, o pobo murmurou, e Moisés cansou e dixo: “Eu soo non podo cargar con todo este pobo, porque é demasiado pesado para min.” (Números 11:14).

Números 11:11-15 describe como Moisés desafoga diante de Deus a súa frustración. O pobo estaba descontento co maná e anhelaba carne, e murmuraba contra Deus e contra Moisés. Aínda que Moisés os amaba como un pastor, a carga de guiar unha nación desconforme fíxose demasiado grande. Volveuse a Deus buscando alivio.

Esta é outra poderosa sombra de Cristo e da súa igrexa. Moisés xa nomeara líderes seguindo o consello de Jetro, pero eles actuaban só segundo a súa

Para compartir a carga, Deus transmitiu a unción de Moisés a setenta anciáns. De inmediato profetizaron, expresando a Palabra de Deus e o seu corazón polo pobo. Observa que Deus tomou do espírito que estaba sobre Moisés e o repartiu.

Unha vez máis, isto apunta a Cristo:

O mesmo Espírito que habitaba en Cristo agora mora no seu Corpo. Polo seu Espírito, os verdadeiros líderes son levantados, equipados e fortalecidos para facer discípulos a outros. Así como Moisés estivo só ata que Deus multiplicou a súa unción, tamén Xesús foi o único ata que, despois da súa resurrección, impartiu o seu Espírito a todos os que cren. Desde ese momento, a súa unción flúe de xeración en xeración polo Espírito Santo.

Actividade: Completa a seguinte táboa sobre como Deus impartiu o seu Espírito a líderes escollidos, tanto no Antigo como no Novo Testamento, para capacitalos a guiar o seu pobo con orde. 4.3

Xoán 14:17 - o Espírito da verdade, a quen o mundo non pode recibir, porque non o ve nin o coñece; pero vós o coñecedes, porque mora convosco e estará en vós.

A UNCIÓN E A COMPETICIÓN

Despois de que Deus tomase do Espírito que estaba sobre Moisés e o puxese sobre os setenta anciáns, dous deles (Eldad e Medad) permaneceron no campamento e comezaron a profetizar (Números 11:26). Esta circunstancia fóra do común provocou preocupación en Josué, o fiel servidor de Moisés. Temía que a súa influencia puidese competir coa de Moisés, como se o liderado no Espírito puidese converterse nunha cuestión de competencia ou rivalidade. Pero a resposta de Moisés revela o corazón da orde de Deus:

Con esta afirmación, Moisés tamén profetizou sen sabelo sobre Pentecostés, o día en que Deus vertería de verdade o seu Espírito sobre toda carne. O Espírito que antes repousaba sobre un só home agora habita en cada crente. Na igrexa, a impartición do Espírito Santo non é un chamamento á rivalidade, senón a expandir, fortalecer e unir o corpo de Cristo. A orde apostólica funciona correctamente cando os líderes recoñecen que a autoridade no Espírito nunca se ve ameazada por outros que camiñan no mesmo Espírito.

Ao deixar esta sección do estudo, lembra que, desde o Antigo Testamento ata o Novo Testamento, a Escritura mostra que Deus sempre establece orde para que se cumpra o seu propósito. Cando os líderes camiñaban na unción do seu Espírito, nunca foi para crear rivalidade, senón para asegurar a unidade e a dirección do seu pobo.

A nosa resposta debe ir máis alá do coñecemento: estamos chamados a someternos á orde de Deus reflexionando sobre a súa Palabra e aliñando as nosas vidas coa súa autoridade.

CONCLUSIÓN

Esta lección mostrou que o modelo de liderado de Deus sempre estivo arraigado na orde divina. Desde o papel de Moisés como principal intercesor ata a delegación de responsabilidades entre os líderes designados, a Escritura revela que Deus nunca pretendeu que o ministerio recaese só nunha persoa. O consello de Jetro e a posterior impartición do Espírito aos anciáns revelan unha estrutura fundada na cualificación espiritual, a santidade e a responsabilidade compartida: unha sombra do Antigo Testamento que apunta directamente a Cristo, a Cabeza da igrexa. O verdadeiro liderado no corpo de Cristo non consiste en xerarquía nin en competencia, senón en humildade, obediencia e a obra capacitadora do Espírito Santo. Deus imparte a súa unción para establecer a unidade, a orde e o crecemento, e permite que o seu pobo madure e funcione unido segundo o seu deseño. Mentres avanzamos nesta serie, os próximos cursos exploraran en detalle cada don de liderado, e mostrarán como o Espírito Santo equipa e goberna a igrexa para que cada membro cumpra o seu lugar na orde divina de Deus.

20 Aquí, coa imparticipación do Espírito Santo, refírome ao bautismo do Espírito Santo, á plenitude do Espírito Santo ou á experiencia do novo nacemento.

LECCIÓN 4: PUNTOS PRINCIPAIS

1. 1. Escrituras fundamentais que revelan o principio de orde de Deus - Pasaxes como Éxodo 18; Números 11; Xoán 17:22; e Feitos 6 revelan o modelo de orde que Deus estableceu para a igrexa (o corpo de Cristo). Estes textos ofrecen principios e crenzas esenciais que mostran como Deus goberna o seu pobo mediante a estrutura, a responsabilidade compartida e un liderado guiado polo Espírito.

2. 2. Sombras do Antigo Testamento da orde divina de Cristo - Moisés, como líder de Israel nomeado por Deus, é un tipo de Cristo como Cabeza da igrexa. O consello de Xetro a Moisés e o nomeamento dos setenta anciáns revelan o modelo de orde divina mediante un liderado compartido baixo unha soa cabeza, e demostran que a obra de Deus se realiza por medio de líderes que serven en unidade e submisión a el.

3. 3. A impartición da unción - A unción é a operación do Espírito Santo que actúa nos ministros de Deus e a través deles, segundo a medida que el determina. Cando Deus transmite o seu Espírito para a obra do ministerio, capacita as persoas para cumprir o seu propósito. Esta impartición non é competitiva, senón cooperativa, e fortalece o corpo en vez de dividilo.

4. 4. Analoxías bíblicas que demostran a necesidade da orde divina - A Escritura describe a igrexa como corpo e como edificio, e mostra que cada membro ten unha función e un lugar específicos baixo a dirección de Cristo. Así como o corpo require que cada parte funcione con orde, e un edificio require que cada pedra estea ben colocada, a igrexa só florece cando os crentes serven en unidade, alineamento e orde divina baixo Cristo, a Cabeza e a Pedra Angular.

5. 5. Submisión á orde divina de Deus - A submisión non é debilidade, senón alinearse coa autoridade divina. O propio Xesús deu exemplo desta submisión ao obedecer ao Pai ata a morte (Filipenses 2:8). A verdadeira madurez espiritual móstrase ao ceder á orde de Deus, deixando que a súa vida, o seu poder e o seu propósito flúan libremente a través da súa igrexa mentres o seu reino avanza na terra.

AUTOAVALIACIÓN

A Autoavaliación está pensada para servir como unha ferramenta co fin de que examines como estás aplicando á túa propia vida o que se ensina na lección, e/ou de afondar máis no teu coñecemento da lección. Responde con sinceridade e de forma completa.

1. Despois de estudar as Escrituras fundamentais, que entendes agora de maneira diferente sobre o patrón de orde de Deus para o corpo de Cristo?

2. Con que facilidade aceptaches os exemplos do Antigo Testamento (como o consello de Xetro e os setenta anciáns) como o patrón de Deus que apunta á Orde Apostólica no Novo Pacto?

3. Como influíu na túa visión do liderado espiritual e da orde na igrexa de hoxe o feito de coñecer a impartición do seu Espírito por parte de Deus aos líderes no Antigo Testamento?

4. Explica como esta lección che axudou a formar a túa perspectiva sobre a necesidade da orde divina, tal como se ve nas analoxías do corpo e do edificio.

5. Sometícheste á orde de Deus na túa propia vida e ministerio? Explica como as túas actitudes, o teu servizo e as túas relacións se aliñan coa súa autoridade e estrutura divinas.

ESTUDO AMPLIADO E RECURSOS DE APRENDIZAXE

As tarefas e os recursos de apoio recomendados están pensados para axudarche a estudar máis a fondo e a camiñar á luz dos principios que estiveches aprendendo.

Esfórzate o máximo por completalos, tendo en conta que podes estudar con outras persoas como medio de apoio e ánimo.

TAREFAS

Tarefa 1: A orde de Deus a través da mentoría espiritual e o discipulado

Le 2 Reis 2:1-15 e examina a relación entre Elías e Eliseo.

• Identifica como a submisión de Eliseo a Elías reflicte o modelo de orde de Deus a través da mentoría e do discipulado.

• Comenta con alguén ou cun grupo pequeno como a fidelidade baixo a autoridade prepara unha persoa para unha maior responsabilidade espiritual no corpo de Cristo.

Tarefa 2: Estudo sobre a transmisión e a continuidade do ministerio

Coa axuda da aplicación The Bible Teacher App e doutros recursos, examina 2 Reis 2:9-15 para afondar na transferencia do manto de Elías e na porción dobre do seu espírito que recibiu Eliseo.

• Explica como este acontecemento demostra a transmisión do Espírito dentro da orde divina.

• Compara este relato con Cristo transmitindo o seu Espírito aos seus seguidores (Xoán 20:22; Feitos 1:8).

NB: No teu estudo, presta moita atención aos termos.

Recursos de aprendizaxe: A Biblia KJV, a aplicación The Bible Teacher, a Concordancia de Strong

NB: No teu estudo, presta moita atención aos termos.

Recursos de aprendizaxe: A Biblia, a aplicación Bible Teacher, a Concordancia de Strong