WZORZEC PRZYWÓDZTWA: OD MOJŻESZA DO CHRYSTUSA

4: L E K C J A

P R Z E G L Ą D prowadzić i budować wierzących.

Jak widzieliśmy w trakcie całego tego kursu, Bóg jest zawsze Bogiem porządku, a ta prawda znajduje swoje dopełnienie również w tej ostatniej lekcji. W czasach Mojżesza Bóg okazał troskę o swój lud, wzbudzając przywódców, którzy mieli pomagać prowadzić naród Jego drogami. Ta sama zasada porządku została przeniesiona do Nowego Testamentu, gdzie Jezus ustanowił przywództwo w swoim Kościele, aby nauczało,

Boży porządek to coś więcej niż struktura przywództwa: jest to Jego zamysł, by Jego lud pozostał zjednoczony, święty i silny. Gdy będziemy studiować tę lekcję, Słowo Boże posłuży nam za zwierciadło, pokazując nie tylko to, jak Bóg ustanowił porządek w przeszłości, ale także to, jak mamy chodzić w tym porządku dzisiaj, zaczynając od własnego życia. Namaszczenie Ducha Świętego sprawia, że ten porządek staje się żywy i pełen mocy, a Stary Testament służy jako przewodnik (pedagog), który prowadzi nas do Chrystusa, w którym prawdziwy porządek został w pełni objawiony.

Cele: Po zakończeniu tej lekcji powinieneś być w stanie:

1. 1. Wyjaśnij, w jaki sposób Stary Testament pełni rolę pedagoga w objawianiu Bożego porządku przywództwa i służby.

2. 2. Zbadaj radę Jetry dla Mojżesza (Księga Wyjścia 18) jako wczesny biblijny wzorzec wspólnej odpowiedzialności i uporządkowanego przywództwa wśród Bożego ludu.

3. 3. Wskaż duchowe kwalifikacje wymagane od przywódców w Bożym porządku, ukazane na przykładzie Mojżesza, starszych Izraela oraz przywódców Nowego Testamentu.

4. 4. Porównaj struktury przywództwa ustanowione w Księdze Wyjścia 18 i w Dziejach Apostolskich 6, aby ukazać ciągłość między wzorcami Starego Testamentu a apostolskim porządkiem Nowego Testamentu.

5. 5. Opisz, w jaki sposób udzielenie Ducha umożliwia przywódcom dźwigać odpowiedzialność, mądrze rządzić i służyć bez rywalizacji i współzawodnictwa.

6. 6. Zinterpretuj rolę Mojżesza jako przywódcy jako cień Chrystusa, który ukazuje, w jaki sposób boska władza, wstawiennictwo i rządzenie wypełniają się w Kościele.

7. 7. Zastosuj zasady Bożego porządku, pokory i wspólnej służby w przywództwie w ciele Chrystusa dzisiaj.

Ćwiczenie 4.1: Ćwiczenie przygotowawcze

a. Przyjrzyj się poniższym sytuacjom i omów, jakie błędy, zaniedbania lub brak porządku mogły doprowadzić do takich skutków:

Źle uszyta koszula i źle zbudowany dom

1. Ubranie zostaje zszyte, ale rękaw jest przyszyty tam, gdzie powinny być kieszenie, a guziki nie pasują do dziurek.

2. Budynek zostaje wzniesiony, ale okna są umieszczone tam, gdzie powinny być drzwi, a dach zostaje położony, zanim ściany są ukończone.

b. Zastanów się: W jaki sposób te scenariusze pokazują, jak wygląda Kościół, gdy porządek Boży jest ignorowany? Jakie skutki miałoby to dla ciała Chrystusa?

STARY TESTAMENT JAKO WYCHOWAWCA DO BOŻEGO PORZĄDKU

Skoro poprzednie lekcje ukazały, jak Duch Święty działa w ciele Chrystusa jako całości, ta lekcja zawęzi nasze spojrzenie do przywództwa. Przyjrzymy się, w jaki sposób Duch Święty powołuje i wyposaża poszczególne osoby do rządzenia, prowadzenia i troszczenia się o lud Boży. Aby ugruntować tę zasadę, sięgniemy do Starego Testamentu, naszego przewodnika (nauczyciela) prowadzącego do Chrystusa, który jako pierwszy ukazuje fundamenty Bożego porządku w przywództwie. Zaczniemy od Jetry, teścia Mojżesza, i rady, jakiej udzielił on Mojżeszowi w sprawie sprawowania pieczy nad ludem Bożym.

Mojżesz miał osądzać około 675 000 mężczyzn (nie licząc kobiet i dzieci). Jetro zauważył, że ludzie musieli stać i czekać od wczesnego rana do wieczora, aż Mojżesz rozpozna ich sprawy. Każda sprawa, wielka czy mała, trafiała do jednego człowieka, który miał ją rozstrzygnąć.

To było przytłaczające brzemię, nie tylko dla Mojżesza, ale także dla ludu, który przez długie godziny czekał na rozstrzygnięcie. Jetro dostrzegł, że takie podejście jest pozbawione mądrości. Przez niego Bóg przekazał słowa rady, które miały później stać się boskim wzorem posługi dla ciała Chrystusa.

Zwróć uwagę na słowa Jetry:

Jako doradca duszpasterski wiem, że rozstrzygnięcie nawet jednego sporu może zająć godziny, a czasem dni lub tygodnie. To, że Mojżesz sam rozpatrywał każdą sprawę, nie było ani mądre, ani możliwe do utrzymania na dłuższą metę. A jednak na tym polegało wyzwanie: Mojżesz był namaszczonym, człowiekiem powołanym przez Boga, który miał z Nim wyjątkową bliskość. Ta zażyła relacja sprawiała, że Mojżesz czuł się odpowiedzialny za to, by osobiście doradzać i sądzić w każdej sprawie, dbając o to, aby wszystko było wykonane wiernie.

Rada Jetry wniosła jednak mądrość od Boga: strukturę wspólnej odpowiedzialności, która miała odciążyć Mojżesza i ustanowić Boży wzorzec porządku w przywództwie i służbie. Ten układ był czymś więcej niż praktyczną mądrością; był wczesnym cieniem apostolskiego porządku, sposobem, w jaki Bóg ustanawia rządy pośród swojego ludu.

Ćwiczenie 4.2

a. Uzupełnij poniższą tabelę, wpisując brakujące informacje z dwóch relacji: Księga Wyjścia 18:13-26 (Mojżesz i Jetro) oraz Dzieje Apostolskie 6:1-7 (Wybór siedmiu). Skorzystaj z własnej Biblii, notatek z lekcji i aplikacji The Bible Teacher App.

b. Omów podobieństwa, które dostrzegasz między radą Jetry dla Mojżesza a decyzją apostołów w Dz 6.

Rada Jetra dla Mojżesza była czymś więcej niż praktyczną CIEŃ CHRYSTUSA I JEGO KOŚCIOŁA wskazówką: była objawieniem Bożego porządku działającego wśród Jego ludu. Jako cień wskazujący na Chrystusa, ta rada ukazuje fundamenty służby, przywództwa i porządku, które Bóg miał później w pełni ustanowić w swoim Kościele. Przyjrzyjmy się jej bliżej, aby zrozumieć, co obejmuje ten porządek.

ELEMENTY RADY JETRA

1. Wstawiennictwo - Mojżesz jako główny wstawiennik: Mojżesz miał pozostać wybranym przez Boga wstawiennikiem, przedstawiającym Mu sprawy większej wagi i wracającym z Jego radą dla ludu (w. 19).

2. Nauczanie - Mojżesz jako nauczyciel Słowa Bożego: Został zobowiązany do nauczania całego ludu Bożych ustaw, przepisów i dróg oraz do przekazywania mądrości, która pozwoli im chodzić w posłuszeństwie wobec Boga i żyć ze sobą w pokoju (w. 20).

3. Przewodzenie - Delegowanie przywództwa: Mojżesz miał ustanowić przywódców, którzy spełniali jasne duchowe wymagania: Zdolni: duchowo przygotowani i kompetentni do służby. Bojący się Boga: zakorzenieni w czci wobec Niego, która jest początkiem mądrości. Ludzie prawdy: wierni Słowu Bożemu, żyjący w prawości. Niechciwi: wolni od chciwości i osobistych ambicji, służący wyłącznie woli Bożej.

4. Ci przywódcy mieli rozstrzygać drobniejsze spory, a trudniejsze sprawy miały być przedstawiane Mojżeszowi (w. 21-22, 26). Te wymagania przypominają nam, że Boży porządek zawsze jest zbudowany na świętości i prawości, a nie tylko na umiejętnościach. Porządek apostolski zależy od przywódców, którzy uosabiają charakter Chrystusa.

Z naszej analizy Pisma Świętego wynika, że ten podział służy jako starotestamentowy typ, czyli cień Chrystusa, Naczelnego Apostoła, i Jego Kościoła. Tak jak Mojżesz był głównym przywódcą i wstawiennikiem Izraela, tak Chrystus jest Głową Kościoła. Jezus nieustannie wstawia się za swoje Ciało, zasiadając po prawicy Ojca.

Przez swój porządek Chrystus zapewnia, że Jego Słowo jest rozdzielane w całym ciele Chrystusa. Ustanowił apostołów, proroków, ewangelistów, pasterzy i nauczycieli, aby prowadzili świętych, kształtowali ich w uczniostwie i szkolili w Słowie Bożym. Jednak powołanie Boże nigdy nie jest pozbawione kryteriów. Świętość i poddanie się Duchowi Świętemu są niezbędne, aby przywódcy mogli owocnie pełnić role, które powierzył im Bóg. Oni również muszą być duchowo sprawni (zdolni), bać się Boga, miłować Jego Słowo i go strzec (ludzie prawdy) oraz być wolni od samolubnych ambicji (nieskorzy do chciwości).

Gdy przywódcy ucieleśniają ten charakter, Bóg powierza im swój lud, umożliwiając im wywieranie wpływu na wielu, czynienie ich uczniami i kształtowanie ich. Tak jak najtrudniejsze sprawy trafiały do Mojżesza, tak również poważniejsze sprawy w Kościele trafiają do apostołów, którzy wnoszą jasność dzięki Słowu otrzymanemu od Chrystusa.

Jednak podczas gdy rada Jetry ustanowiła strukturę, sam Bóg później potwierdził tę strukturę, udzielając swego Ducha wybranym przywódcom. Pokazuje nam to, że prawdziwy porządek dotyczy nie tylko struktury, ale także mocy Jego Ducha.

PRZEKAZANIE NAMASZCZENIA

Zagłębmy się teraz i przyjrzyjmy się Mojżeszowi jako typowi apostoła i Chrystusa. Jetro miał rację: ciężar spraw ludu w końcu by go przytłoczył. Później, podczas wędrówki Izraela przez pustynię, lud szemrał, a Mojżesz zmęczył się i powiedział: “Nie mogę ja sam znieść wszystkiego ludu tego; bo to nad możność moję.” (Liczb 11:14).

Księga Liczb 11:11-15 opisuje, jak Mojżesz wylewa przed Bogiem swoją frustrację. Lud był niezadowolony z manny i tęsknił za mięsem, szemrając przeciwko Bogu i Mojżeszowi. Choć Mojżesz kochał ich jak pasterz, ciężar prowadzenia niezadowolonego narodu stał się zbyt wielki. Zwrócił się więc do Boga o ulgę.

To kolejny potężny cień Chrystusa i Jego Kościoła. Mojżesz już wcześniej ustanowił przywódców za radą Jetry, lecz działali oni tylko na jego

Aby podzielić się ciężarem, Bóg przekazał namaszczenie Mojżesza siedemdziesięciu starszym. Natychmiast prorokowali, wyrażając Słowo Boże i Jego serce dla ludu. Zauważ, że Bóg wziął z ducha, który był na Mojżeszu, i rozdzielił go.

Również to wskazuje na Chrystusa:

Ten sam Duch, który mieszkał w Chrystusie, teraz przebywa w Jego Ciele. Przez swojego Ducha Bóg powołuje prawdziwych przywódców, wyposaża ich i umacnia, by prowadzili innych w uczniostwie. Tak jak Mojżesz stał sam, dopóki Bóg nie pomnożył jego namaszczenia, tak Jezus był jedynym, dopóki po swoim zmartwychwstaniu nie przekazał swojego Ducha wszystkim, którzy wierzą. Od tamtej chwili Jego namaszczenie przepływa z pokolenia na pokolenie przez Ducha Świętego.

Ćwiczenie 4.3. Uzupełnij poniższą tabelę o tym, jak Bóg udzielał swojego Ducha wybranym przywódcom zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie, uzdalniając ich do prowadzenia Jego ludu w porządku.

J 14:17 - Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo Go nie widzi ani nie zna; ale wy Go znacie, ponieważ mieszka z wami i będzie w was.

NAMASZCZENIE I RYWALIZACJA

Gdy Bóg wziął z Ducha, który spoczywał na Mojżeszu, i złożył Go na siedemdziesięciu starszych, dwaj z nich (Eldad i Medad) pozostali w obozie i zaczęli prorokować (Liczb 11:26). Ta niezwykła sytuacja zaniepokoiła Jozuego, wiernego sługę Mojżesza. Obawiał się, że ich wpływ może współzawodniczyć z wpływem Mojżesza, jakby przywództwo w Duchu mogło stać się kwestią rywalizacji lub współzawodnictwa. Jednak odpowiedź Mojżesza ukazuje serce Bożego porządku:

W tych słowach Mojżesz również nieświadomie prorokował o Pięćdziesiątnicy: dniu, w którym Bóg rzeczywiście wyleje swojego Ducha na wszelkie ciało. Duch, który niegdyś spoczywał na jednym człowieku, teraz mieszka w każdym wierzącym. W Kościele udzielenie Ducha Świętego nie jest wezwaniem do rywalizacji, lecz do rozszerzania, umacniania i jednoczenia ciała Chrystusa. Apostolski porządek działa właściwie wtedy, gdy przywódcy rozumieją, że autorytet w Duchu nigdy nie jest zagrożony przez innych, którzy chodzą w tym samym Duchu.

Zamykając ten etap nauki, pamiętajmy, że od Starego do Nowego Testamentu Pismo Święte pokazuje, iż Bóg zawsze ustanawia porządek, aby mógł się wypełnić Jego zamysł. Gdy przywódcy chodzili w namaszczeniu Jego Ducha, nigdy nie miało to rodzić rywalizacji, lecz zapewnić Jego ludowi jedność i kierunek.

Nasza odpowiedź musi wykraczać poza samą wiedzę: jesteśmy powołani, aby poddać się porządkowi Bożemu, rozważając Jego Słowo i dostosowując nasze życie do Jego autorytetu.

ZAKOŃCZENIE

Ta lekcja pokazała, że Boży wzorzec przywództwa zawsze był zakorzeniony w Bożym porządku. Od roli Mojżesza jako głównego wstawiennika po przekazywanie odpowiedzialności wyznaczonym przywódcom, Pismo Święte ukazuje, że Bóg nigdy nie zamierzał, aby służba spoczywała na barkach jednej osoby. Rada Jetry oraz późniejsze udzielenie Ducha starszym ukazują strukturę opartą na duchowej kwalifikacji, świętości i wspólnej odpowiedzialności, będącą starotestamentowym cieniem, który wprost wskazuje na Chrystusa, Głowę Kościoła. Prawdziwe przywództwo w ciele Chrystusa nie polega na hierarchii ani rywalizacji, lecz na pokorze, posłuszeństwie i umacniającym dziele Ducha Świętego. Bóg udziela swojego namaszczenia, aby ustanowić jedność, porządek i wzrost, umożliwiając swojemu ludowi dojrzewanie i wspólne działanie zgodnie z Jego zamysłem. W dalszej części tej serii kolejne kursy omówią szczegółowo każdy dar przywódczy, pokazując, jak Duch Święty wyposaża i prowadzi Kościół, aby każdy członek zajął swoje miejsce w Bożym porządku.

20 Mówiąc tutaj o udzieleniu Ducha Świętego, mam na myśli chrzest Duchem Świętym, napełnienie Duchem Świętym lub doświadczenie nowego narodzenia.

LEKCJA 4: GŁÓWNE PUNKTY

1. 1. Fundamentalne fragmenty Pisma Świętego objawiające Boską zasadę porządku - Fragmenty Pisma Świętego, takie jak Wyjścia 18; Liczb 11; Jana 17:22 oraz Dzieje Apostolskie 6, ukazują ustanowiony przez Boga wzorzec porządku dla Kościoła (ciała Chrystusa). Fragmenty te przedstawiają podstawowe zasady i prawdy wiary, które pokazują, jak Bóg rządzi swoim ludem poprzez strukturę, wspólną odpowiedzialność i przywództwo prowadzone przez Ducha.

2. 2. Starotestamentowe cienie Bożego porządku w Chrystusie - Mojżesz, ustanowiony przez Boga przywódca Izraela, jest typem Chrystusa jako Głowy Kościoła. Rada Jetry dla Mojżesza oraz wyznaczenie siedemdziesięciu starszych ukazują Boży wzorzec porządku opartego na wspólnym przywództwie pod jedną głową. Pokazują, że dzieło Boże wypełniają przywódcy, którzy służą w jedności i podporządkowaniu Jemu.

3. 3. Udzielenie namaszczenia - Namaszczenie jest działaniem Ducha Świętego w Bożych sługach i przez nich, według miary wyznaczonej przez Niego. Gdy Bóg udziela swego Ducha do dzieła służby, uzdalnia ludzi do wypełnienia Jego celu. To udzielenie nie jest rywalizacją, lecz współpracą: umacnia ciało Chrystusa, zamiast je dzielić.

4. 4. Biblijne analogie ukazujące konieczność Bożego porządku - Pismo Święte opisuje Kościół zarówno jako ciało, jak i budowlę, pokazując, że każdy członek ma określoną funkcję i miejsce pod kierownictwem Chrystusa. Tak jak ciało potrzebuje, by każda jego część działała w porządku, a budowla wymaga, by każdy kamień był właściwie osadzony, tak Kościół rozkwita tylko wtedy, gdy wierzący służą w jedności, zgodności i Bożym porządku pod Chrystusem, Głową i Kamieniem węgielnym.

5. 5. Poddanie się Bożemu porządkowi - Poddanie się nie jest słabością, lecz zgodnością z Bożą władzą. Sam Jezus dał przykład takiego poddania, będąc posłusznym Ojcu aż do śmierci (Filipian 2:8). Prawdziwa duchowa dojrzałość objawia się w uległości wobec Bożego porządku, co pozwala Jego życiu, mocy i zamysłowi swobodnie przepływać przez Jego Kościół, gdy Jego Królestwo rozszerza się na ziemi.

SAMOOCENA

Samoocena ma służyć jako narzędzie, które pomoże Ci zbadać, w jaki sposób stosujesz w swoim życiu to, czego naucza lekcja, i/lub jeszcze dokładniej sprawdzić swoją znajomość lekcji. Odpowiedz szczerze i wyczerpująco.

1. Co po przestudiowaniu podstawowych fragmentów Pisma Świętego rozumiesz teraz inaczej na temat Bożego wzorca porządku dla ciała Chrystusa?

2. Jak chętnie przyjąłeś przykłady ze Starego Testamentu (takie jak rada Jetry i siedemdziesięciu starszych) jako Boży wzorzec wskazujący na apostolski porządek w Nowym Przymierzu?

3. Jak poznanie tego, że Bóg udzielał swego Ducha przywódcom w Starym Testamencie, wpłynęło na twój pogląd na duchowe przywództwo i porządek w dzisiejszym Kościele?

4. Wyjaśnij, w jaki sposób ta lekcja pomogła ukształtować twoje spojrzenie na konieczność Bożego porządku, widzianą w analogiach ciała i budowli?

5. Czy poddałeś się Bożemu porządkowi w swoim życiu i służbie? Wyjaśnij, w jaki sposób twoje postawy, służba i relacje są zgodne z Jego Bożym autorytetem i strukturą.

DODATKOWE MATERIAŁY DO POGŁĘBIONEJ NAUKI I STUDIUM

Zalecane zadania i materiały pomocnicze mają ci pomóc w dalszym studiowaniu oraz w chodzeniu w świetle zasad, których się uczysz.

Dołóż wszelkich starań, aby je ukończyć, pamiętając, że możesz uczyć się razem z innymi jako formą wsparcia i zachęty.

ZADANIA

Zadanie 1: Boży porządek poprzez duchowe mentorowanie / uczniostwo

Przeczytaj 2 Księgę Królewską 2:1-15 i zbadaj relację między Eliaszem a Elizeuszem.

• Określ, w jaki sposób poddanie Elizeusza Eliaszowi odzwierciedla Boży wzór porządku poprzez mentorstwo i uczniostwo.

• Omów z kimś lub w małej grupie, w jaki sposób wierność pod autorytetem przygotowuje człowieka do większej duchowej odpowiedzialności w ciele Chrystusa.

Zadanie 2: Studium o przekazaniu i ciągłości służby

Korzystając z aplikacji The Bible Teacher App oraz innych materiałów, przestudiuj 2 Księgę Królewską 2:9-15, aby głębiej przyjrzeć się przekazaniu płaszcza Eliasza i podwójnej porcji jego ducha, którą otrzymał Elizeusz.

• Wyjaśnij, w jaki sposób to wydarzenie ukazuje przekazanie Ducha w ramach Bożego porządku.

• Porównaj ten opis z tym, jak Chrystus przekazuje swojego Ducha swoim naśladowcom (Jana 20:22; Dzieje Apostolskie 1:8).

NB: Podczas studiowania zwracaj szczególną uwagę na terminy.

Materiały do nauki: Biblia, aplikacja Bible Teacher App, Konkordancja Stronga

UWAGA: W swoim studium zwracaj szczególną uwagę na terminy.

Materiały edukacyjne: Biblia, aplikacja The Bible Teacher App, Konkordancja Stronga