नेतृत्वाचा नमुना: मोशेपासून ख्रिस्तापर्यंत

४: धडा

आढावा … मार्गदर्शन करणे आणि विश्वासणाऱ्यांची उभारणी करणे.

या संपूर्ण अभ्यासक्रमात आपण पाहिल्याप्रमाणे, देव नेहमीच सुव्यवस्थेचा देव आहे, आणि हेच सत्य या शेवटच्या धड्यातही पुढे चालू राहते. मोशेच्या काळात, देवाने आपल्या लोकांची काळजी दाखवण्यासाठी राष्ट्राला त्याच्या मार्गांनी चालण्यास मार्गदर्शन करण्यासाठी नेते उभे केले. सुव्यवस्थेचे हेच तत्त्व नवीन करारातही पुढे चालते, जिथे येशूने आपल्या मंडळीत शिकवण्यासाठी नेतृत्व स्थापन केले,

देवाची व्यवस्था ही केवळ नेतृत्वाची रचना नाही; ती आपल्या लोकांना एकजूट, पवित्र आणि बलवान ठेवण्याचा देवाचा आराखडा आहे. हा धडा अभ्यासत असताना देवाचे वचन आपल्यासाठी आरशासारखे असेल; देवाने भूतकाळात व्यवस्था कशी स्थापन केली हेच नव्हे, तर आज आपण त्या व्यवस्थेत कसे चालले पाहिजे, हेही ते आपल्याला दाखवेल, आणि याची सुरुवात आपल्या स्वतःच्या जीवनापासून होते. पवित्र आत्म्याचा अभिषेक ही व्यवस्था जिवंत आणि सामर्थ्यशाली करतो, आणि जुना करार हा शिक्षकासारखा आपल्याला ख्रिस्ताकडे घेऊन जातो, ज्याच्यामध्ये खरी व्यवस्था पूर्णपणे प्रकट झाली आहे.

उद्दिष्टे: या धड्यादरम्यान तुम्ही पुढील गोष्टी करण्यास सक्षम असले पाहिजे:

1. 1. स्पष्ट करा की नेतृत्व आणि सेवाकार्य यांविषयीची देवाची व्यवस्था प्रकट करण्यात जुना करार शिक्षकाप्रमाणे कसा कार्य करतो.

2. 2. परीक्षण करा यित्रोने मोशेला दिलेल्या सल्ल्याचे (निर्गम 18), जो देवाच्या लोकांमधील सामायिक जबाबदारी आणि सुव्यवस्थित नेतृत्व यांचा बायबलमधील आरंभिक नमुना आहे.

3. 3. ओळखा मोशे, इस्राएलचे वडीलजन आणि नवीन करारातील पुढारी यांच्याद्वारे दिसून आल्याप्रमाणे, देवाच्या व्यवस्थेतील नेतृत्वासाठी आवश्यक असलेल्या आध्यात्मिक पात्रता.

4. 4. तुलना करा निर्गम 18 आणि प्रेषितांची कृत्ये 6 मध्ये स्थापन केलेल्या नेतृत्व रचनांची, जेणेकरून जुन्या कराराचे नमुने आणि नवीन कराराची प्रेषितीय व्यवस्था यांतील सातत्य दिसून येईल.

5. 5. वर्णन करा की आत्म्याच्या प्रदानामुळे पुढारी जबाबदारी पेलण्यास, सुज्ञपणे कारभार करण्यास आणि स्पर्धा किंवा चढाओढ न करता सेवा करण्यास कसे समर्थ होतात.

6. 6. अर्थ लावा की मोशेची नेतृत्वभूमिका ही ख्रिस्ताची छाया आहे, आणि दैवी अधिकार, मध्यस्थी व कारभार हे मंडळीमध्ये कसे पूर्ण होतात हे उलगडून दाखवा.

7. 7. उपयोजन करा दैवी व्यवस्था, नम्रता आणि सामायिक सेवाकार्य या तत्त्वांचे आजच्या ख्रिस्ताच्या शरीरातील नेतृत्वामध्ये.

उपक्रम 4.1 पूर्वतयारीचा उपक्रम

अ. खालील परिस्थितींकडे पाहा आणि कोणत्या चुका, दुर्लक्ष किंवा सुव्यवस्थेचा अभाव यांमुळे हे परिणाम झाले असावेत, यावर चर्चा करा:

नीट न शिवलेला शर्ट आणि नीट न बांधलेले घर

1. एक पोशाख शिवला जातो, पण जिथे खिसे असायला हवेत तिथे बाही शिवली जाते, आणि बटणे नीट जुळत नाहीत.

2. एक इमारत बांधली जाते, पण जिथे दारे असायला हवीत तिथे खिडक्या बसवल्या जातात, आणि भिंती पूर्ण होण्यापूर्वीच छप्पर घातले जाते.

b. मनन करा: देवाची व्यवस्था दुर्लक्षित केली जाते तेव्हा मंडळी कशी दिसते, याची उदाहरणे हे प्रसंग कसे दर्शवतात? ख्रिस्ताच्या शरीरावर याचे काय परिणाम होतील?

देवाच्या व्यवस्थेचा शिक्षक म्हणून जुना करार

मागील धड्यांमध्ये पवित्र आत्मा संपूर्ण ख्रिस्ताचे शरीर या नात्याने मंडळीत कसा कार्य करतो हे आपण पाहिले. आता या धड्यात आपण नेतृत्वावर लक्ष केंद्रित करू. देवाच्या लोकांवर शासन करण्यासाठी, त्यांना मार्गदर्शन करण्यासाठी आणि त्यांची काळजी घेण्यासाठी पवित्र आत्मा विशिष्ट व्यक्तींची नेमणूक कशी करतो आणि त्यांना कसे सज्ज करतो, याचा आपण अभ्यास करू. हे तत्त्व दृढपणे समजून घेण्यासाठी आपण जुन्या कराराकडे, आपल्या शिक्षकाकडे (बालमार्गदर्शकाकडे), वळू; कारण नेतृत्वातील दैवी व्यवस्थेचा पाया त्यातच प्रथम प्रकट होतो. आपण मोशेचा सासरा इथ्रो आणि देवाच्या लोकांच्या देखरेखीसंबंधी त्याने मोशेला दिलेला सल्ला यापासून सुरुवात करतो.

मोशेवर सुमारे ६,७५,००० पुरुषांचा (स्त्रिया व मुले वगळून) न्याय करण्याची जबाबदारी होती. इथ्रोने पाहिले की मोशे त्यांच्या खटल्यांची सुनावणी करेपर्यंत लोकांना पहाटेपासून संध्याकाळपर्यंत उभे राहून वाट पाहावी लागत होती. लहान असो वा मोठी, प्रत्येक बाब निर्णयासाठी एकाच माणसाकडे आणली जात होती.

हे ओझे केवळ मोशेसाठीच नव्हे, तर निर्णयाची वाट पाहत तासन्तास थांबलेल्या लोकांसाठीही प्रचंड होते. इथ्रोने ओळखले की या पद्धतीत शहाणपणाचा अभाव होता. त्याच्याद्वारे देवाने सल्ल्याचे असे शब्द सांगितले, जे पुढे ख्रिस्ताच्या शरीरासाठी सेवेचा दैवी नमुना ठरणार होते.

इथ्रोच्या शब्दांकडे लक्ष द्या:

सेवाकार्यातील समुपदेशक म्हणून मला माहीत आहे की एखादा एकच वाद मिटवण्यासाठीसुद्धा तास, कधी कधी दिवस किंवा आठवडेही लागू शकतात. मोशेने प्रत्येक प्रकरण एकट्याने हाताळणे हे शहाणपणाचे नव्हते आणि दीर्घकाळ टिकणारेही नव्हते. तरीही आव्हान असे होते: मोशे हा अभिषेक झालेला मनुष्य होता, देवाने पाचारण केलेला, ज्याला देवाकडे विशेष प्रवेश होता. या जवळच्या नात्यामुळे प्रत्येक प्रकरणात स्वतः सल्ला देणे व न्याय करणे आणि सर्व काही विश्वासूपणे पार पडत आहे याची खात्री करणे ही आपली जबाबदारी आहे, असे मोशेला वाटले.

तरीही, इथ्रोच्या सल्ल्यातून देवाकडून आलेले शहाणपण पुढे आले: जबाबदारी वाटून घेण्याची अशी रचना, जी मोशेचा भार हलका करणारी आणि नेतृत्व व सेवाकार्य यांमध्ये व्यवस्थेचा दैवी नमुना स्थापन करणारी होती. ही व्यवस्था केवळ व्यावहारिक शहाणपण नव्हते; ती प्रेषितीय व्यवस्थेची एक आरंभीची छाया होती, म्हणजेच देवाने आपल्या लोकांमध्ये शासन स्थापन करण्याची पद्धत.

उपक्रम 4.2

अ. निर्गम 18:13-26 (मोशे आणि इथ्रो) आणि प्रेषितांची कृत्ये 6:1-7 (सात जणांची नेमणूक) या दोन वृत्तान्तांतून राहिलेले तपशील भरून खालील तक्ता पूर्ण करा. तुमचे बायबल, धड्यातील टिपणे आणि The Bible Teacher App यांचा वापर करा.

ब. यित्रोने मोशेला दिलेला सल्ला आणि प्रेषितांची कृत्ये 6 मधील प्रेषितांचा निर्णय यांच्यात तुम्हाला जाणवणाऱ्या साम्यांवर चर्चा करा.

इथ्रोने मोशेला दिलेला सल्ला केवळ व्यावहारिक ख्रिस्त व त्याच्या मंडळीची छाया मार्गदर्शन नव्हता; तो देवाच्या लोकांमध्ये कार्यरत असलेल्या त्याच्या दैवी व्यवस्थेचे प्रकटीकरण होता. ख्रिस्ताकडे निर्देश करणारी छाया म्हणून, हा सल्ला सेवाकार्य, नेतृत्व आणि व्यवस्था यांचा पाया उघड करतो, जो देव पुढे आपल्या मंडळीत पूर्णपणे स्थापित करणार होता. ही व्यवस्था काय आहे हे समजून घेण्यासाठी आपण हे अधिक जवळून पाहूया.

इथ्रोच्या सल्ल्यातील घटक

1. मध्यस्थी करणे - मुख्य मध्यस्थ म्हणून मोशे: मोशे हा देवाचा निवडलेला मध्यस्थ म्हणून राहणार होता; अधिक गंभीर बाबी तो देवासमोर मांडणार आणि लोकांसाठी देवाचा सल्ला घेऊन परत येणार होता (वचन 19).

2. शिकवणे - देवाच्या वचनाचा शिक्षक म्हणून मोशे: देवाचे विधी, नियम आणि मार्ग सर्व लोकांना शिकवण्याची जबाबदारी त्याच्यावर सोपवली होती; त्यांना ज्ञान देऊन ते देवाच्या आज्ञापालनात चालू शकतील आणि एकमेकांशी शांतीने राहू शकतील, असे त्याने करायचे होते (वचन 20).

3. नेतृत्व करणे - सोपवलेले नेतृत्व: मोशेने स्पष्ट आध्यात्मिक पात्रता असलेले नेते नेमायचे होते: सक्षम: सेवेसाठी आध्यात्मिकदृष्ट्या योग्य आणि कुशल. देवाचे भय बाळगणारे: त्याच्याविषयीच्या आदरात रुजलेले, जो ज्ञानाचा आरंभ आहे. सत्यवादी माणसे: देवाच्या वचनाशी निष्ठावान, प्रामाणिकपणे जगणारे. लोभ नसलेले: लोभ आणि वैयक्तिक स्वार्थापासून मुक्त, केवळ देवाच्या इच्छेची सेवा करणारे.

4. हे नेते लहानसहान तंटे सोडवणार होते, तर अधिक कठीण बाबी मोशेकडे आणल्या जाणार होत्या (वचन 21-22, 26). ही पात्रता आपल्याला आठवण करून देते की देवाची व्यवस्था नेहमी केवळ कौशल्यावर नव्हे, तर पवित्रता आणि प्रामाणिकपणावर उभारलेली असते. प्रेषितीय व्यवस्था ख्रिस्ताचे चारित्र्य प्रकट करणाऱ्या नेत्यांवर अवलंबून असते.

पवित्र शास्त्राच्या आमच्या विश्लेषणावरून, ही रचना ख्रिस्त, म्हणजे मुख्य प्रेषित, आणि त्याची मंडळी यांचे जुन्या करारातील एक पूर्वचित्र किंवा छाया आहे. जसा मोशे इस्राएलचा मुख्य पुढारी आणि मध्यस्थ होता, तसा ख्रिस्त मंडळीचा मस्तक आहे. येशू पित्याच्या उजव्या हाताला बसलेला असून आपल्या शरीरासाठी, म्हणजे ख्रिस्ताच्या शरीरासाठी, सतत मध्यस्थी करतो.

ख्रिस्त आपल्या व्यवस्थेद्वारे त्याचे वचन संपूर्ण ख्रिस्ताच्या शरीरात वितरित केले जाते याची खात्री करतो. संतांचे नेतृत्व करण्यासाठी, त्यांना शिष्यत्वात घडवण्यासाठी आणि देवाच्या वचनात प्रशिक्षण देण्यासाठी त्याने प्रेषित, संदेष्टे, शुभवर्तमान प्रचारक, पाळक आणि शिक्षक नेमले आहेत. तरीही देवाचे पाचारण कधीही निकषांशिवाय नसते. नेत्यांनी देवाने दिलेल्या भूमिकांमध्ये बहरावे यासाठी पवित्रता आणि पवित्र आत्म्याच्या अधीन राहणे अत्यावश्यक आहे. त्यांनीही आध्यात्मिकदृष्ट्या सक्षम (योग्य) असावे, देवाचे भय बाळगावे, त्याच्या वचनावर प्रेम करावे व ते टिकवून ठेवावे (सत्याचे स्त्री-पुरुष), आणि स्वार्थी महत्त्वाकांक्षेपासून दूर राहावे (लोभी नसावे).

जेव्हा पुढारी हे चारित्र्य आत्मसात करतात, तेव्हा देव त्यांच्यावर आपल्या लोकांची जबाबदारी सोपवतो, ज्यामुळे ते अनेकांवर प्रभाव टाकू शकतात, त्यांना शिष्य बनवू शकतात आणि त्यांचा विकास करू शकतात. जसे सर्वात कठीण खटले मोशेकडे सोपवले जात, तसेच मंडळीतील अधिक महत्त्वाच्या बाबी प्रेषितांकडे सोपवल्या जातात, जे ख्रिस्ताकडून प्राप्त होणाऱ्या देवाच्या वचनाद्वारे स्पष्टता आणतात.

तरीही, इथ्रोच्या सल्ल्याने एक रचना स्थापन झाली असली, तरी देवाने स्वतः नंतर निवडलेल्या पुढाऱ्यांना आपला स्वतःचा आत्मा देऊन या रचनेची पुष्टी केली. यावरून आपल्याला दिसून येते की खरी सुव्यवस्था ही केवळ रचनेबद्दल नसते, तर त्याच्या आत्म्याच्या सामर्थ्याबद्दलही असते.

अभिषेकाचा संचार

आता आपण अधिक खोलवर जाऊ आणि प्रेषिताचे तसेच ख्रिस्ताचे पूर्वचित्र म्हणून मोशेचे परीक्षण करू. इथ्रो बरोबर होता: लोकांचे ओझे अखेरीस त्याला दडपून टाकणार होते. पुढे, इस्राएलच्या रानातील प्रवासात, लोकांनी कुरकुर केली आणि मोशे थकून गेला व म्हणाला, “मला एकट्याला या राष्ट्राला घेऊन जाता येत नाही! हे ओझे मला खूप जड आहे.” (गणना 11:14).

गणना 11:11-15 मध्ये मोशे आपली उद्विग्नता देवासमोर ओतून टाकतो असे वर्णन आहे. लोक मान्नाने असंतुष्ट झाले होते आणि त्यांना मांसाची आस लागली होती; ते देवाविरुद्ध आणि मोशेविरुद्ध कुरकुर करत होते. मोशे मेंढपाळाप्रमाणे त्यांच्यावर प्रेम करत होता, तरीही असंतुष्ट राष्ट्राचे नेतृत्व करण्याचा ताण त्याच्यासाठी फार मोठा झाला. तो दिलाशासाठी देवाकडे वळला.

ही ख्रिस्ताची आणि त्याच्या मंडळीची आणखी एक सामर्थ्यशाली छाया आहे. मोशेने यथ्रोच्या सल्ल्याने आधीच पुढाऱ्यांची नेमणूक केली होती, पण ते फक्त त्याच्या

ओझे वाटून घेण्यासाठी देवाने मोशेचा अभिषेक सत्तर वडिलांना दिला. त्यांनी लगेच भविष्यवाणी केली आणि देवाचे वचन व लोकांविषयीचे त्याचे अंतःकरण व्यक्त केले. लक्षात घ्या, देवाने मोशेवर असलेल्या आत्म्यातील काही भाग घेतला आणि तो वाटून दिला.

पुन्हा एकदा, हे ख्रिस्ताकडे सूचित करते:

ख्रिस्तामध्ये वास करणारा तोच आत्मा आता ख्रिस्ताच्या शरीरामध्ये राहतो. त्याच्या आत्म्याद्वारे खरे पुढारी उभे केले जातात, सुसज्ज केले जातात आणि इतरांना शिष्यत्वात घडवण्यासाठी सामर्थ्यवान केले जातात. ज्याप्रमाणे देवाने मोशेचा अभिषेक वाढवेपर्यंत तो एकटाच उभा होता, त्याचप्रमाणे येशू एकमेव होता, जोपर्यंत त्याने पुनरुत्थानानंतर विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांना आपला आत्मा दिला नाही. त्या क्षणापासून त्याचा अभिषेक पवित्र आत्म्याद्वारे पिढ्यानपिढ्या वाहत राहतो.

कृती: देवाने निवडलेल्या पुढाऱ्यांना जुना करार आणि नवा करार या दोन्हींमध्ये आपला आत्मा कसा दिला आणि आपल्या लोकांना सुव्यवस्थेने मार्गदर्शन करण्यासाठी त्यांना कसे सामर्थ्य दिले, याविषयी खालील तक्ता पूर्ण करा. 4.3

योहान 14:17 - म्हणजे सत्याचा आत्मा; जग त्याला स्वीकारू शकत नाही, कारण ते त्याला पाहत नाही व त्याला ओळखतही नाही; पण तुम्ही त्याला ओळखता; कारण तो तुमच्याजवळ राहतो आणि तुमच्यामध्ये असेल.

अभिषेक आणि स्पर्धा

देवाने मोशेवर असलेल्या पवित्र आत्म्यातून घेऊन तो सत्तर वडिलांवर ठेवल्यानंतर, त्या वडिलांपैकी दोघे (एल्दाद आणि मेदाद) छावणीतच राहिले आणि भविष्यवाणी करू लागले (गणना 11:26). या असामान्य प्रसंगामुळे मोशेचा विश्वासू सेवक यहोशवा चिंताग्रस्त झाला. त्यांचा प्रभाव मोशेच्या प्रभावाशी स्पर्धा करील, जणू काही आत्म्यातील नेतृत्व हा स्पर्धेचा किंवा चढाओढीचा विषय होऊ शकतो, अशी त्याला भीती वाटली. पण मोशेचे उत्तर देवाच्या योजनेचे मर्म प्रकट करते:

त्या विधानात मोशेने नकळत पेन्टेकॉस्टबद्दलही भविष्यवाणी केली, तो दिवस जेव्हा देव खरोखरच आपला आत्मा सर्व मानवांवर ओतणार होता. जो आत्मा एकेकाळी एकाच मनुष्यावर राहिला होता, तो आता प्रत्येक विश्वासणाऱ्यामध्ये वास करतो. मंडळीमध्ये पवित्र आत्म्याचे दान हे स्पर्धेचे आवाहन नसून ख्रिस्ताच्या शरीराचा विस्तार, बळकटी आणि ऐक्य घडवण्यासाठी आहे. जेव्हा पुढारी ओळखतात की आत्म्यातील अधिकार त्याच आत्म्यात चालणाऱ्या इतरांमुळे कधीच धोक्यात येत नाही, तेव्हा प्रेषितीय व्यवस्था योग्य प्रकारे कार्य करते.

आपण अभ्यासाच्या या भागाचा समारोप करत असताना लक्षात ठेवा की जुन्या करारापासून नव्या करारापर्यंत पवित्र शास्त्र दाखवते की देव नेहमी सुव्यवस्था स्थापित करतो, जेणेकरून त्याचा हेतू पूर्ण व्हावा. जेव्हा नेते त्याच्या आत्म्याच्या अभिषेकात चालत असत, तेव्हा त्या अभिषेकाचा उद्देश कधीही स्पर्धा निर्माण करणे हा नव्हता, तर त्याच्या लोकांसाठी ऐक्य आणि दिशा सुनिश्चित करणे हा होता.

आपला प्रतिसाद केवळ ज्ञानाच्या पलीकडे जाणारा असला पाहिजे; देवाच्या वचनावर मनन करून आणि आपले जीवन त्याच्या अधिकाराशी सुसंगत करून देवाच्या व्यवस्थेच्या अधीन होण्यासाठी आपल्याला पाचारण करण्यात आले आहे.

निष्कर्ष

या धड्याने दाखवून दिले आहे की देवाची नेतृत्वाची पद्धत नेहमीच दैवी व्यवस्थेवर आधारलेली राहिली आहे. मुख्य मध्यस्थ म्हणून मोशेच्या भूमिकेपासून ते नेमलेल्या पुढाऱ्यांमध्ये जबाबदारी वाटून देण्यापर्यंत, पवित्र शास्त्र प्रकट करते की सेवाकार्य केवळ एका व्यक्तीवर अवलंबून राहावे असा देवाचा हेतू कधीच नव्हता. इथ्रोचा सल्ला आणि नंतर वडिलांवर पवित्र आत्म्याचे प्रदान केले जाणे हे आध्यात्मिक पात्रता, पवित्रता आणि सामायिक जबाबदारी यावर आधारलेली रचना प्रकट करतात; ही जुन्या करारातील छाया थेट ख्रिस्ताकडे, म्हणजे मंडळीच्या मस्तकाकडे, निर्देश करते. ख्रिस्ताच्या शरीरातील खरे नेतृत्व म्हणजे उतरंड किंवा स्पर्धा नव्हे, तर नम्रता, आज्ञाधारकपणा आणि पवित्र आत्म्याचे सामर्थ्यदायी कार्य होय. ऐक्य, सुव्यवस्था आणि वाढ प्रस्थापित करण्यासाठी देव आपला अभिषेक प्रदान करतो, जेणेकरून त्याचे लोक प्रगल्भ व्हावेत आणि त्याच्या योजनेनुसार एकत्रितपणे कार्य करावेत. या मालिकेत पुढे जाताना, येणारे अभ्यासक्रम प्रत्येक नेतृत्वदानाचा सविस्तर अभ्यास करतील आणि पवित्र आत्मा मंडळीला कसे सज्ज करतो व तिचे संचालन कसे करतो हे दाखवतील, जेणेकरून प्रत्येक सदस्य देवाच्या दैवी व्यवस्थेत आपले स्थान पूर्ण करील.

20 येथे “पवित्र आत्म्याचे प्रदान” म्हणजे मी पवित्र आत्म्याचा बाप्तिस्मा, पवित्र आत्म्याने भरले जाणे, किंवा नवजन्माचा अनुभव याविषयी बोलत आहे.

धडा ४: मुख्य मुद्दे

1. १. देवाच्या सुव्यवस्थेचे तत्त्व प्रकट करणारी पायाभूत पवित्र शास्त्रवचने - निर्गम 18; गणना 11; योहान 17:22; आणि प्रेषितांची कृत्ये 6 यांसारखी पवित्र शास्त्रातील वचने मंडळीसाठी (ख्रिस्ताचे शरीर) देवाने स्थापित केलेला सुव्यवस्थेचा नमुना प्रकट करतात. ही वचने आवश्यक तत्त्वे आणि विश्वास सादर करतात, ज्यावरून दिसते की देव आपल्या लोकांवर रचना, सामायिक जबाबदारी आणि आत्म्याच्या मार्गदर्शनाखालील नेतृत्व याद्वारे कसा अधिकार चालवतो.

2. २. ख्रिस्ताच्या दैवी सुव्यवस्थेच्या जुन्या कराराताली छाया - इस्राएलचा देवनियुक्त नेता म्हणून मोशे हा मंडळीचे मस्तक असलेल्या ख्रिस्ताचे पूर्वचित्र आहे. येथ्रोने मोशेला दिलेला सल्ला आणि सत्तर वडीलजनांची नेमणूक हे एका मस्तकाखालील सामायिक नेतृत्वाद्वारे चालणारी देवाची दैवी सुव्यवस्थेची पद्धत प्रकट करतात; यावरून दिसते की देवाचे कार्य ऐक्याने आणि त्याला अधीन राहून सेवा करणाऱ्या नेत्यांद्वारे पार पाडले जाते.

3. ३. अभिषेकाचे प्रदान - अभिषेक म्हणजे देवाच्या सेवकांमध्ये आणि त्यांच्याद्वारे, त्याने ठरवलेल्या मापानुसार कार्य करणारा पवित्र आत्मा. सेवाकार्यासाठी देव आपला आत्मा प्रदान करतो, तेव्हा तो व्यक्तींना त्याचा उद्देश पूर्ण करण्यासाठी सामर्थ्य देतो. हे प्रदान स्पर्धात्मक नसून सहकार्याचे आहे; ते शरीराला दुभंगवत नाही, तर बळकट करते.

4. ४. दैवी सुव्यवस्थेची गरज दाखवणारी बायबलमधील उपमा - पवित्र शास्त्र मंडळीचे वर्णन शरीर आणि इमारत अशा दोन्ही रूपांत करते, आणि दाखवते की प्रत्येक सभासदाचे ख्रिस्ताच्या मार्गदर्शनाखाली विशिष्ट कार्य आणि स्थान आहे. ज्याप्रमाणे शरीराच्या प्रत्येक अवयवाने सुव्यवस्थितपणे कार्य करणे आवश्यक असते, आणि इमारतीतील प्रत्येक दगड योग्य रीतीने बसवावा लागतो, त्याचप्रमाणे मस्तक आणि मुख्य कोनशिला असलेल्या ख्रिस्ताखाली विश्वासणारे ऐक्याने, सुसंगतीने आणि दैवी सुव्यवस्थेने सेवा करतात तेव्हाच मंडळी बहरते.

5. ५. देवाच्या दैवी सुव्यवस्थेला अधीनता - अधीनता म्हणजे दुर्बलता नव्हे, तर दैवी अधिकाराशी सुसंगती होय. येशूने स्वतः मरणापर्यंत पित्याचे आज्ञापालन करून ही अधीनता आदर्शरूपाने दाखवली (फिलिप्पैकरांस 2:8). खरी आध्यात्मिक परिपक्वता देवाच्या सुव्यवस्थेला शरण जाण्यातून दिसून येते; त्यामुळे पृथ्वीवर देवाचे राज्य पुढे जात असताना त्याचे जीवन, सामर्थ्य आणि उद्देश त्याच्या मंडळीतून मुक्तपणे वाहू शकतात.

आत्म-परीक्षण

स्व-मूल्यमापन हे एक साधन म्हणून तयार केले आहे. या धड्यात शिकवलेल्या गोष्टी तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या जीवनात कशा लागू करत आहात हे तपासण्यासाठी, आणि/किंवा धड्याविषयीचे तुमचे ज्ञान अधिक खोलवर पडताळून पाहण्यासाठी त्याचा उपयोग होतो. कृपया प्रामाणिकपणे आणि सविस्तर उत्तरे द्या.

1. पायाभूत पवित्र शास्त्र भागांचा अभ्यास केल्यानंतर, ख्रिस्ताचे शरीर यासाठी असलेल्या देवाच्या व्यवस्थेच्या आराखड्याबद्दल तुम्हाला आता वेगळे काय समजते?

2. येथ्रोचा सल्ला आणि सत्तर वडील यांसारखी जुन्या करारातील उदाहरणे नवीन करारातील प्रेषितीय व्यवस्थेकडे निर्देश करणारा देवाचा आराखडा आहेत, हे तुम्ही किती सहजतेने स्वीकारले?

3. जुन्या करारात देवाने आपला आत्मा नेत्यांना प्रदान केला, हे शिकल्यामुळे आजच्या मंडळीतील आत्मिक नेतृत्व आणि व्यवस्था याबद्दलच्या तुमच्या दृष्टिकोनावर कसा परिणाम झाला आहे?

4. शरीर आणि इमारत या उपमांमधून दिसून येणाऱ्या दैवी व्यवस्थेच्या आवश्यकतेबद्दलचा तुमचा दृष्टिकोन घडवण्यास या धड्याने कशी मदत केली आहे, ते स्पष्ट करा.

5. तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या जीवनात आणि सेवेत देवाच्या व्यवस्थेला अधीन झाला आहात का? तुमची वृत्ती, सेवा आणि नातेसंबंध त्याच्या दैवी अधिकाराशी आणि रचनेशी कशा प्रकारे सुसंगत आहेत, ते स्पष्ट करा.

विस्तारित अभ्यास आणि अध्ययन साधने

सुचवलेली कार्ये आणि सहाय्यक साधने ही तुम्ही अधिक अभ्यास करावा आणि आतापर्यंत शिकलेल्या तत्त्वांच्या प्रकाशात चालावे, यासाठी तुम्हाला मदत करण्याकरता वापरावीत अशी अपेक्षा आहे.

ती पूर्ण करण्यासाठी तुमचे सर्वोत्तम प्रयत्न करा, आणि लक्षात ठेवा की आधार व प्रोत्साहन मिळण्यासाठी तुम्ही इतरांसोबत अभ्यास करू शकता.

कार्ये

कार्य १: आध्यात्मिक मार्गदर्शन / शिष्यत्व यांच्याद्वारे देवाची व्यवस्था

२ राजे २:१-१५ वाचा आणि एलीया व अलीशा यांच्यातील नातेसंबंधाचे परीक्षण करा.

• अलीशाचे एलीयाप्रती असलेले अधीनत्व मार्गदर्शन आणि शिष्यत्व याद्वारे देवाची सुव्यवस्थेची रचना कशी दर्शवते, ते ओळखा.

• अधिकाराखाली दाखवलेला विश्वासूपणा एखाद्या व्यक्तीला ख्रिस्ताच्या शरीरात अधिक मोठ्या आध्यात्मिक जबाबदारीसाठी कसा तयार करतो, यावर एखाद्या व्यक्तीशी किंवा लहान गटाशी चर्चा करा.

कार्य २: सेवाकार्याचे प्रदान आणि सातत्य यांचा अभ्यास

The Bible Teacher App आणि इतर साधनांच्या साहाय्याने 2 राजे 2:9-15 याचा अभ्यास करा आणि एलीयाचा झगा अलीशाकडे सोपवला जाणे तसेच अलीशाला मिळालेला एलीयाच्या आत्म्याचा दुप्पट वाटा यावर अधिक सखोलपणे लक्ष केंद्रित करा.

• ही घटना दैवी व्यवस्थेत पवित्र आत्म्याचे प्रदान कसे दर्शवते ते स्पष्ट करा.

• या वृत्तांताची तुलना ख्रिस्ताने आपल्या अनुयायांना आपला आत्मा देण्याशी करा (योहान 20:22; प्रेषितांची कृत्ये 1:8).

टीप: अभ्यास करताना संज्ञा आणि संकल्पनांच्या शब्दांकडे विशेष लक्ष द्या.

अध्ययन साधने: बायबल, बायबल टीचर अ‍ॅप, स्ट्राँग्स कॉन्कॉर्डन्स